jueves, 19 de mayo de 2011

Respecto á entrada anterior sobre contracultura


No último apartado do meu artigo, titulado ''Tribo urbana e contracultura dende unha perspectiva antropolóxica'' falaba dunha nova mocidade comprometida e cuxa forma de vida é a contracultura. Naqueles días, podíase albiscar a presenza deste novo sector da poboación, que poderíamos dicir que son os ''ni-nis'' compometidos. Hoxe, o compromiso social é unha realidade e podemos velo nas nosas rúas, xa que son os promotores das protestas da ''primavera europea'' en España, baixo o nome de ''Democracia real xa'', ''Xuventude sen futuro'' ou ''Movemento 15-M'', surxidos das redes sociais, especialmente do hashtag de Twitter ''#spanishrevolution'' ou ''#nonosvamos''.

É previsible, a tenor das condicións obxectivas, un novo cambio social?

martes, 10 de mayo de 2011

Folk Metal

Mucha gente piensa que todos los grupos de heavy metal suenan igual, pero eso falso. El Heavy Metal es uno de los géneros musicales más amplios y variados. Para empezar, esta música surge del blues, la música clásica y el rock. En esta entrada voy a hablar del Folk Metal.

El Folk Metal surge en los 90. Como su nombre indica, es un subgénero del metal influenciado por la música folk. Sin embargo, la música folk es muy amplia, porque todos los pueblos (O casi todos) tienen su propia música popular. Sin embargo, aunque en el folk metla se pueden encontrar grupos que usan música de todas partes del mundo, las vertientes principales son la de la música celta y la vikinga.

Dentro del folk metal hay muchos tipos de bandas difíciles de clasificar, aunque indudablemente tienen una importante influencia folk. Hay bandas que han derivado y acabado siendo una mezcla entre el Folk Metal y el Power Metal (Un subgénero del metal caracterizado por el uso de voces limpias y con vocalistas tenores o sopranos, y por su ritmo veloz). Al mezclarse totalmente los temas y características musicales de ambos subgéneros, son difíciles de clasificar. Como ejemplo de estos grupos tenemos a Saurom, un grupos español que mezcla folk metal y power metal, en lo que llaman ellos Jugglar Metal.
Saurom - El monte de las ánimas

Luego tenemos el Viking Metal. Este subgénero está muy influenciado por la cultura nórdica, más belicosa que la celta, por lo que hay muchas letras épicas cobre mitos, leyendas y batallas. En este subgénero se prescinde un poco más de los instrumentos típicos, pero se usan bastante más los teclados. Por culpa de Hitler y su interés por la cultura nórdica, a menudo se relaciona al Viking Metal con el nazismo, pero esto son calumnias. Muchos grupos han tenido que declarar en público su oposición al nazismo por culpa de esto. Algunos ejemplo de grupos de Viking metal podrían ser Týr (Los miembros proceden de varios países del norte) o Turisas (Finlandeses).
Týr
Turisas

El Celtic Metal es una corriente menos belicosa y con menos letras épicas. Hablan más a menudo sobre fiestas, tradiciones, costumbres de los pueblos, etc. todo centrado en la cultura celta. Buenos ejemplos de este subgénero serían Waylander (Irlandeses del Norte), Eluveitie (Suizos) o Celtic Legacy (Irlandeses).
Waylander
Eluveitie

Luego están el Pagan Metal y algunos otros grupso a los que se les considera simplemente Folk Metal. El Pagan Metal es similar en cuanto sonoridad al viking Metal con un tendencia al Black Metal. Un ejemplo de Pagan Metal sería Equilibrium (Alemanes), y de las bandas clasificadas simplemente como "Folk Metal" pondría como ejemplo Korpiklaani.
Equilibrium

Antropología musical

O concepto de música hai tempo que cambiou dende os seus inicios. Agora é unha arte e profesión, que da cabida a todo tipo de expresión instrumental, é dicir, que coñece e comprende tanto ao "heavy metal", coma "punk" ou "reggea". Poderíase dicir que a música hoxe en día é a transmisión de sentimentos, pensamentos ou emocións mediante uns instrumentos, tanto naturais ( por exemplo, a voz humana ) ou artificiais ( creados polo home ).

No seu orixe, non atopamos mostras claras que evidencien un "nacemento" musical, senón que ocorreu coma se fose un espertar musical, que veu ligado ao desenvolvemento da lingua. Ao principio experimentouse coa voz e os seus diferentes tonos e sons, acompañandoa con golpes de zonas do propio corpo ou con rocas ou palos sobre outras superficies, creando unha percusión, non obstante, sen melodía. Según evolucionou a lingua, a música, seguiu o seu camiño dunha maneira directamente proporcional.

Moito máis adiante, na Antiga Grecia, por exemplo, críase que a música era un regalo divino, traido polo deus Hermes, que portaba unha arpa ( non as grandes e actuais que coñecemos agora, claro está ). Noutras sociedades como a China, surxiu por unha orde do emperador, que encomendou aos seus súbditos copiar os sons da natureza.

O certo é que case todas senón todas as sociedades que tocaban música, non soamente a tocaban, máis ben a empregaban, é dicir, a maioría de tribus e sociedades primixéneas crían nunha música traída e dada polos deuses, e os individuos a utilizaban para comunicarse con eles, xa sexa agradecéndollo ou solicitándolle cousas, e incluso quizáis intentando contentas coas súas creacións musicais ás propias deidades.

E pouco a pouco, debido a uns ou outros ambientes sociais foi crecendo o repertorio de instrumentos e coñecementos musicais ata acadar o que é hoxe en día

martes, 3 de mayo de 2011

Os batek, unha banda igualitaria


A banda batek é orixinaria da selva malaia. Posiblemente, trátase do pobo máis igualitario do mundo. Xa que a súa subsitencia básase na caza e na recolección, non teñen apego polas cousas materiais, e, posiblemente esta sexa tamén a explicación materialista do seu repudio á violencia, que consideiran unha ofensa aos deuses. No eido de xénero, ambos teñen roles paritarios, adicándose homes e mulleres á recolección e ao criado dos fillos, podendo tamén as mulleres exercer de líderes (máis estes teñen só o poder de intentar convencer, non son máis que ninguén).

Viven en cabanas e tendas e cada campamento está formado por cerca de 10 familias, e non teñen o concepto de propiedade privada, aínda que si respetan certas posesións individuais.

No caso de que haxa un conflito, os involucrados deben de resolver o problema en privado, e de non haxar solución, será o resto da sociedade quen tome unha resolución.

Kirk e Karen Endicott (The headman was a woman -trad.O xefe era unha muller-) estudaron este pobo, mais a información en internet é máis ben escasa, tendo que traducir a información do inglés.

Dende un punto de vista emancipatorio, e aplicable á nosa sociedade, é interesante coñecer estas tribos que manteñen un modo de vida pacífico e igualitario. Outras bandas, coma os inuit, os kung-san, os semai, os mehinacu.... teñen tamén formas de vida parecidos. Sería un gran logro da nosa sociedade occidental a síntese do progreso tecnolóxico coa igualdade social e de xénero.

miércoles, 27 de abril de 2011

La primera tumba neandertal mediterránea (Público)

Un equipo de investigadores cree haber encontrado en España el primer enterramiento neandertal del Mediterráneo. Se encuentra en la sima de Las Palomas (Murcia) y contiene los cuerpos de un hombre y una mujer adultos y un pequeño de 10 años del que se desconoce el sexo. Los tres vivieron hace 50.000 años, lo que dificulta de manera extraordinaria interpretar la escena y su significado.

Las pruebas a favor del enterramiento no son pocas. Los tres esqueletos conservan aún huesos articulados, lo que indica que no estuvieron expuestos mucho tiempo. "Las hienas y las panteras que vivían en la zona no removieron los cadáveres porque estaban cubiertos por piedras, tal vez puestas de forma intencionada", comenta Michael Walker, profesor de antropología de la Universidad de Murcia y autor principal de un completo estudio sobre los neandertales de Las Palomas, donde lleva excavando desde que en 1991 un espeleólogo halló la primera mandíbula humana. Los tres cadáveres tienen un techo común de piedra que podría estar puesto adrede por otros congéneres. "Es un talud de bloques de piedra cementada que podrían deberse a una caída, aunque no es lo más verosímil", según Walker, que publicará los detalles de la excavación en QuaternaryInternational.

Otros dos rasgos apoyan su tesis. La mujer, de la que se conserva el 85% del esqueleto, tiene las manos junto a la cabeza en una postura poco natural que recuerda a la de otros enterramientos neandertales. Además, dos garras de pantera articuladas han sido halladas al lado de los cuerpos. Al contrario que otros huesos del yacimiento, estos están sin quemar. "Quizás un neandertal las cortó y se las quedó", apunta el estudio. La otra opción es que los tres cadáveres acabasen en esa disposición por accidente, tal vez tras resbalar y caer por una pendiente durante una tormenta, como reconoce el propio trabajo. "Hay un 70% de probabilidades de que todo esto sea intencionado", asegura Walker.

"Es un descubrimiento muy interesante", opina Antonio Rosas, experto en neandertales del CSIC, que sin embargo duda de que la incógnita pueda disiparse. "Es un trabajo muy prometedor, pero hay más preguntas que respuestas", opina Yolanda Fernández-Jalvo, paleo-bióloga del CSIC. En su opinión, es necesario "estudiar mejor los fósiles, sudistribución y relación con los sedimentos".

El imperio Maya

Las construcciones mayas se crearon de madera (coba y zapote) y piedra (caliza, arenisca, mármol), ya que eran muy resistentes a los ataques de las termitas

Realizaron todo tipo de construcciones: palacios rectangulares y alargados, templos, juegos de pelota, calzadas que unían las ciudades principales, fortificaciones, baños de vapor.
Se conservan importantes pirámides escalonadas en piedra. En lo alto de éstas se colocaba el templo. Estaban decoradas con pinturas, variados colores, y relieves. Algunos de estos son inscripciones de la escritura jeroglífica maya, que aun no se ha descifrado del todo. Las construcciones más importantes de esta época fueron Copán, Quiriguá, Piedras Negras, Palenque y Tikal.

Los mayas desarrollaron el sistema de escritura más completo de todos los pueblos indígenas americanos. Con él escribieron todo tipo de textos: de medicina, de botánica, de historia, de matemáticas, de astronomía...
Se conservan, además de las inscripciones, algunos códices:

  • El Códice de París: posiblemente del siglo XIII. Contiene profecías y adivinaciones.
  • El Códice de Madrid: Contiene horóscopos y almanaques.

Desarrollaron un calendario muy preciso, con un año de 365 días. El año solar tenía 18 meses de 20 días cada uno y otro más de sólo cinco días.

Utilizaban un sistema de numeración vigesimal posicional. También tenían un signo para representar el cero, y así poder realizar operaciones matemáticas complejas. Numeración Maya

Las clases sociales altas eran los sacerdotes y los nobles, que residían en la ciudad. Los campesinos vivían en las zonas rurales cercanas a la ciudad.La base de la economía era la agricultura y frecuentemente se talaba la selva para realizar nuevos cultivos.
Existía la esclavitud. Se supone que esos esclavos serían la mano de obra para la construcción de las pirámides, ayudados por los campesinos.

El principal espectáculo de los mayas era un juego de pelota, parecido al fúlbol Los jugadores eran los prisioneros de guerra y se decapitaba a los que perdían. Era un ceremonial religioso que representaba el paso de los astros y el sol , que es fuente de vida.

Los mayas creían que antes de existir nuestro mundo habían existido otros, pero que estos habían sido destruidos por diferentes catástrofes.El universo tenía tres partes: el cielo, la tierra el inframundo.


Noelia Lago y Tania Rodríguez

jueves, 14 de abril de 2011

Sahelanthropus tchadensis


O Sahelanthropus tchadensis é unha especie de homínido antiguo cuxos fósiles foron descubertos no deserto de Djurab. O único epécimen apodado Toumaï, datouse de 6 a 7 millóns de anos de antiguidade deuse a conocer en Yamena capital do Chad.
O se hábitat eran zonas pantanosas, o seu cranio, pequeno, de rostro breve e dentes miúdos. O seu volume encéfalico é de 350 cm3. Podería ser o antecesor directo do Ardiphitercus Ramidus.
Michael Brunet, o descubridor de Toumaï, opina que pertence a unha rama moi proxima ao dos chimpancés, pero na liña hacia os humanos, outros como Yves pensan que é dunha liña hacia ós chimpancés. Actualmente só se poseen seis fósiles: un cráneo, dous fragmentos de mándibula inferior e tres dentes.

Foi bautizado coloquialmente Touma, palabra que en idioma Kanuri significa "esperanza de vivir", así son chamados no Sahel os nenos que nacen na estación seca.